Σύμφωνα με τους FT «Το ευρώ έχει γίνει όμηρος σε παιδικό παιχνίδι όπου και οι δύο πλευρές φωνάζουν "εσύ πρώτος". Όλοι, σχεδόν, γνωρίζουν τι πρέπει να γίνει, έστω κι αν κάποιοι αρνούνται να το παραδεχθούν. Τα απαραίτητα συστατικά είναι η ανάπτυξη, η ανταγωνιστικότητα και τα βιώσιμα χρέη και ελλείμματα. Η κόλλα που λείπει είναι η εμπιστοσύνη».
Με μία γελοιογραφία στην οποία η Άνγκελα Μέρκελ φαίνεται ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, σκεπασμένη με ένα σεντόνι που έχει πάνω του το σύμβολο του ευρώ, και στην άκρη του κρεβατιού να είναι ο νικητής των ελληνικών εκλογών Αλέξης Τσίπρας οι Financial Times σε άρθρο τους περιγράφουν πώς ο ΣΥΡΙΖΑ... ταράζει τον «ύπνο» της Ευρώπης μετά την εκλογική του νίκη.
«Κάθε λογικός Ευρωπαίος αξιωματούχος θα πρέπει να βλέπει τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου ως αφύπνιση και όχι ως εφιάλτη» γράφουν σε άρθρο τους οι Financial Times για να εξηγήσουν στη συνέχεια: «Οχι επειδή η ριζοσπαστικά αριστερή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έχει δίκιο στα περισσότερα σημεία (που δεν σημαίνει πάλι ότι η άλλη πλευρά κάνει μόνο λάθη), αλλά επειδή η νίκη αποκρυσταλλώνει το αδιέξοδο το οποίο έχει παραλύσει την ευρωζώνη».

Σύμφωνα με τους FT «Το ευρώ έχει γίνει όμηρος σε παιδικό παιχνίδι όπου και οι δύο πλευρές φωνάζουν "εσύ πρώτος". Όλοι, σχεδόν, γνωρίζουν τι πρέπει να γίνει, έστω κι αν κάποιοι αρνούνται να το παραδεχθούν. Τα απαραίτητα συστατικά είναι η ανάπτυξη, η ανταγωνιστικότητα και τα βιώσιμα χρέη και ελλείμματα. Η κόλλα που λείπει είναι η εμπιστοσύνη».




«Δεν χρειάζεται να είσαι άγριος αριστεριστής για να δεις ότι τα χρέη της Ελλάδας είναι τόσο μεγάλα που δεν μπορεί να τα ξεπληρώσει και ότι η ατελείωτη λιτότητα δεν είναι η λύση. Η Αθήνα χρειάζεται ελάφρυνση από το χρέος...»

Το ευρώ τελικά κρατήθηκε στο παιχνίδι, γράφει το δημοσίευμα για να συμπληρώσει: «Έγιναν συμβιβασμοί από όλες τις πλευρές. Το Βερολίνο εγκατέλειψε την αντίσταση στις διασώσεις και οι περιφερειακές οικονομίες αποδέχτηκαν το σκληρό μείγμα λιτότητας και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». Πάντως «η διάσωση του ευρώ έγινε, αλλά η ανανέωσή του αποδεικνύεται πολύ δυσκολότερη» σημειώνεται.

Το άρθρο στη συνέχεια αναφέρεται στον ΣΥΡΙΖΑ που «εκπροσωπεί μια σύγκρουση μεταξύ της λιτότητας και της δημοκρατίας».

«Δεν χρειάζεται να είσαι άγριος αριστεριστής για να δεις ότι τα χρέη της Ελλάδας είναι τόσο μεγάλα που δεν μπορεί να τα ξεπληρώσει και ότι η ατελείωτη λιτότητα δεν είναι η λύση. Η Αθήνα χρειάζεται ελάφρυνση από το χρέος. Η προσποίηση δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να προωθεί τα συμφέροντα των πιστωτών.

Τα προβλήματα της Ελλάδας, όμως, ήταν πάντα τόσο οικονομικά, όσο και πολιτικά... Πάνω από όλα, η Ελλάδα χρειάζεται μια μισο-ειλικρινή κυβέρνηση. Η υπόλοιπη Ευρωζώνη θα έπρεπε να χειροκροτεί την υπόσχεση του κ. Τσίπρα να πατάξει τη διαφθορά και να βελτιώσει την είσπραξη φόρων».

Αναφορά γίνεται και στη Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ η οποία, όπως σημειώνουν οι FT, «έχει εμμονή με τις βραχυπρόθεσμες μεταβολές της εγχώριας κοινής γνώμης». «Η κυρία Mέρκελ είναι η πιο ισχυρή πολιτικός της Ευρώπης. Δεν έχει αντιπάλους στο εσωτερικό της χώρας της. Αντέχει να ξοδέψει λίγο από πολιτικό κεφάλαιο που μάζεψε στις τρεις συνεχόμενες εκλογικές νίκες της» προσθέτει το άρθρο.

Και οι FT καταλήγουν -μεταξύ άλλων- για την Ελλάδα: «Η Ελλάδα από την πλευρά της πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον της. Θέλει να είναι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία ή προτιμά να επιστρέψει στα Βαλκάνια ως ένας ακόμη πελάτης της Ρωσίας; Δεν είναι ακόμη ξεκάθαρες οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτό».

Post a Comment

Νεότερη Παλαιότερη